Η παράλυση των φωνητικών χορδών καθώς και η παράλυση των υπόλοιπων μυών του λάρυγγα ειναι μια σπανια νόσος και συχνά ειναι αποτέλεσμα ιατρογενούς βλάβης του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, π.χ. μετά από χειρουργική επέμβαση του θυρεοειδούς αδένα.
Στις αιτίες υπάρχουν ακόμα σπάνιες νευρολογικές νόσοι, αλλά και όγκοι του λάρυγγα και του πνευμονα. Μια μονόπλευρη πάρεση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου – που ειναι το νεύρο που νευρώνει τις φωνητικές χορδές- οδηγεί σε παραμέση θέση της φωνητικής χορδής με δυσφωνία και σπάνια, δύσπνοια.
Διαφορετικά είναι τα πράγματα σε μια οξεία αμφοτερόπλευρη πάρεση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, η οποία εκδηλώνεται με εντονη δύσπνοια και συχνά απαιτεί επειγουσα αντιμετώπιση.
Σε περίπτωση μονοπλευρης παράλυσης πρέπει να εφαρμόζεται το συντομότερο δυνατό εντατική λογοθεράπεια που σε ήπιες μορφες μπορει να διορθώσει το συμπτωμα της βραχνάδας.
Σε περιπτωση που δεν εχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα υπάρχει η δυνατότητα της χειρουργικής αντιμετώπισης. Η παραλυμένη φωνητική χορδή μετατοπιζεται προς τη μέση, με χρήση απορροφήσιμων ή μη απορροφήσιμων υλικών, ανάλογα με τις ενδειξεις.
Το χειρουργείο γίνεται υπό γενική αναισθησία, ενδοσκοπικά, και γίνεται είσοδος υλικών οπως αυτόλογου λίπους, υαλουρονικού οξέος, ζελατίνης, κολλαγόνου, υδροξυαπατίτη ασβεστίου ή υγρής σιλικόνης, με σκοπό την μετατόπιση της παραλυμένης φωνητική χορδής προς την μέση γραμμή και την βελτίωση της φώνησης.
Σε περιπτωση αμφοτεροπλευρης παράλυσης, καταρχήν πρεπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως η δύσπνοια, συχνά μεσω τραχειοστομίας, η οποια μπορει να ειναι προσωρινή.
Σε περιπτωση που δεν υπάρχει βελτίωση της κινητικότητας μετα απο 12 μήνες, τότε συστήνεται η εκτομή τμημάτων της οπίσθιας φωνητικής χορδής (οπίσθια εγκάρσια χορδεκτομή) ή/και μεσαία ή ολική αρυταινοειδεκτομή με χρήση λέιζερ CO2. Στην συνέχεια, αφου αποκατασταθει η αναπνοή απο τον λάρυγγα, τότε σε δεύτερο χρόνο γίνεται πλαστική σύγκληση της τραχειοστομίας.
