Η ρινορραγία αποτελεί ένα πολύ συχνό σύμπτωμα που μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε ηλικία, από την παιδική μέχρι την προχωρημένη. Οι αιτίες της ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η ρινορραγία είναι ένα σύμπτωμα που μπορεί να υποδεικνύει διάφορες παθήσεις, όπως αυξημένη αρτηριακή πίεση, λήψη αντιπηκτικών φαρμάκων, όγκους της ρινός, αιμορραγικές διαθέσεις, ακόμη και την παρουσία ξένων σωμάτων σε παιδιά. Τις περισσότερες φορές είναι αθώα και μπορεί να αντιμετωπισθεί στο σπιτι ως εξής:
- Καθίστε όρθιοι: Διατηρήστε τον κορμό όρθιο, με το κεφάλι ελαφρώς γερμένο προς τα εμπρός (όχι προς τα πίσω). Αυτό αποτρέπει την κατάποση του αίματος, που μπορεί να προκαλέσει ναυτία.
- Πίεση: Πιέστε σταθερά με το δάχτυλο και τον αντίχειρα τα μαλακά μέρη της μύτης (πάνω από τα ρουθούνια) και ακριβώς κάτω απο τα ρινικά οστα για 5 έως 10 λεπτά συνεχόμενα.
- Ψυχρά Επιθέματα: Χρησιμοποιήστε πάγο ή κρύα επιθέματα στον αυχένα ή στη ράχη της μύτης.
Σε περίπτωση αθρώας αιμορραγίας η επαναλαμβανόμενων επεισοδίων, είναι απαραίτητη η διερεύνηση της αιτίας. Η σύγχρονη προσέγγιση της ρινορραγίας βασίζεται στον εντοπισμό του αγγείου που αιμορραγεί, με:
- Ενδοσκόπηση Ρινός: Χρησιμοποιώντας το ρινοσκόπιο και το ενδοσκόπιο, μπορούμε να δούμε με μεγέθυνση το εσωτερικό της ρινός και να εντοπίσουμε με ακρίβεια την πηγή της αιμορραγίας. Οι περισσότερες αιμορραγίες προέρχονται από το Plexus του Kiesselbach (την αγγειακή περιοχή στο πρόσθιο μέρος του ρινικού διαφράγματος).
- Αποκλεισμός Σοβαρών Αιτιών: Ελέγχουμε παράλληλα για παράγοντες όπως υψηλή αρτηριακή πίεση ή τη λήψη αντιπηκτικών φαρμάκων.
Θεραπεία
Η θεραπεία στο ιατρείο στοχεύει στην οριστική διακοπή της αιμορραγίας και στην πρόληψη των υποτροπών. Η μύτη είναι ένας πολύπλοκος λαβύρινθος με πολλά σημεία που μπορούν δυνητικά να αιμορραγήσουν. Οι μέθοδοι αντιμετώπισης περιλαμβάνουν:
- Σε περίπτωση που το αγγείο είναι προσβάσιμο τον καυτηριασμό που πραγματοποιείται με νιτρικό άργυρο ή διπολική διαθερμία.
- Εάν το αγγείο βρίσκεται οπίσθια, μπορεί να χρειαστεί το κλείσιμο της μύτης με ειδικές γάζες (ταμπόν) για να σταματήσει την αιμορραγία.
Και οι δύο παραπάνω μέθοδοι πραγματοποιούνται με τοπική αναισθησία.
Σε ανθεκτικές περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική απολίνωση και καυτηριασμός μεγαλύτερων αγγείων. Αυτό μπορεί να γίνει ενδορινικά, χρησιμοποιώντας τεχνικές ενδοσκοπικής χειρουργικής (π.χ., απολίνωση της σφηνουπερωιας αρτηρίας, Endoscopic sphenopalatine artery ligation (ESPAL)), ή εξωτερικά (π.χ., απολίνωση της πρόσθιας και οπίσθιας ηθμοειδούς αρτηρίας). Αυτές οι τεχνικές έχουν πολύ μεγάλο ποσοστό επιτυχίας και διενεργούνται με γενική αναισθησία.
Στα παιδιά, εάν χρειαστεί καυτηριασμός, συνήθως απαιτείται γενική νάρκωση.
