Αυτού του τύπου η βλάβη αφορά σχετίζεται σχεδόν αποκλειστικά με το βαρύ και χρόνιο κάπνισμα. Χαρακτηρίζεται από εκτεταμένο οίδημα (πρήξιμο) των φωνητικών χορδών, λόγω συσσώρευσης παχύρρευστου υγρού κάτω από τον επιφανειακό βλεννογόνο.
Το κυρίαρχο σύμπτωμα σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις ειναι το βράγχος φωνής που ειναι μόνιμο και πολλές φορες επιδεινούμενο. Συχνά εμφανίζεται φωνητική κοπωση (η φωνή κλείνει η χειροτερεύει μετά από κάποια ώρα ομιλίας).
Οταν το μόρφωμα είναι ευμεγέθες μπορεί ο ασθενής να εχει και αισθημα ξένου σώματος ή να εχει ανάγκη να καθαρίζει συχνά τον λαιμό.
Η διάγνωση γίνεται στο ιατρείο με άκαμπτη η εύκαμπτη ενδοσκόπηση καθώς και καταγραφή στην κάμερα.
Η θεραπευτική προσέγγιση εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της βλάβης. Η Συντηρητική Θεραπεία που συχνά αποτελεί την πρώτη επιλογή περιλαμβάνει την λογοθεραπεία, την φωνητική εκπαίδευση και την υγιεινή της φωνής.
Η χειρουργική θεραπεια επιλεγεται οταν η συντηρητική θεραπεία αποτύχει ή οταν εξ αρχής η βλάβη ειναι τέτοια που απαιτείται αφαίρεση.
Η επέμβαση γίνεται ενδοσκοπικά μέσω του στόματος, υπό γενική αναισθησία, με χρήση μικροσκοπίου και εξειδικευμένων μικροεργαλείων ή Laser. Μετά τη χειρουργική επέμβαση, συχνά ακολουθεί περίοδος αφωνίας και μετεγχειρητική λογοθεραπεία για τη διασφάλιση της ομαλής επούλωσης και της σωστής χρήσης της φωνής.
